Τι είναι η υπερκινητικότητα και η διάσπαση προσοχής (ADHD);

Το σύνδρομο της υπερκινητικότητας με διάσπαση προσοχής είναι μια διαταραχή, που έχει βαθιές συνέπειες: Πολλές φορές το παιδί περιθωριοποιείται, η σχολική επίδοση του ελαττώνεται ή τα συμπτώματα του παραλύουν τη λειτουργία της οικογένειας.

Συμβαίνει συχνά να υποτιμάται η σοβαρότητα των δυσκολιών του παιδιού. Θεωρείται απλά ιδιαίτερα ζωηρό. Το παιδί που πάσχει από αυτό το σύνδρομο έχει ανάγκη από δομή και από ένα περιβάλλον που καταλαβαίνει τί του συμβαίνει.

Η υπερκινητικότητα προκαλεί σοβαρά προβλήματα: δεν κάθεται ήσυχα στην καρέκλα του, όλη την ώρα ακούει τη φράση: ‘κάτσε καλά’. Σπάνια ασχολείται με το ίδιο πράγμα για ορισμένο χρονικό διάστημα. Αν προσπαθεί να μείνει καθιστός, πάλι κινούνται όλα επάνω τους: δάχτυλα, πόδια, πρόσωπο… Οι άλλοι άνθρωποι δεν αντέχουν να το βλέπουν.

Οι γονείς δηλώνουν, ότι το παιδί τους ήταν πολύ ανήσυχο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και από πολύ μωρό.
Η υπερκινητικότητα είναι πιο έντονη σε χαοτικές καταστάσεις, όπως στο ελεύθερο παιχνίδι, ή σε μαθήματα χωρίς δομή. Μερικά παιδιά μπορούν όμως να παραμένουν ήρεμα για αρκετή ώρα σε καταστάσεις με αυστηρή δομή.

Παρορμητικότητα
Πολλές φορές το παιδί με το σύνδρομο ADHD δε μπορεί να οργανώνει τις σκέψεις του ή να προβλέπει τις συνέπειες των πράξεων του. Κάνει κάτι μόλις του έρχεται στο μυαλό: να περάσει το δρόμο, να πηδήξει από ψηλό σκαλοπάτι, να απαντήσει δυνατά στην τάξη χωρίς να περιμένει τη σειρά του, κλπ. Είναι κυριολεκτικά παιδιά χωρίς φρένα. Αυτή η παρορμητικότητα μπορεί να προκαλείται από το γεγονός ότι τα παιδιά  δε μπορούν να σκέφτονται σε βήματα ή δε μπορούν να ξεχωρίζουν το σημαντικό από το ασήμαντο. Είναι σαν να μη μαθαίνουν κανόνες και απαγορεύσεις.

Διάσπαση προσοχής
Είναι πολύ δύσκολο για το παιδί να συγκεντρώνεται στο παιχνίδι ή στα μαθήματα. Η προσοχή του αποσπάται από οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του. Δε μπορεί να φιλτράρει τα σημαντικά από τα ασήμαντα ερεθίσματα και πετάγεται επάνω για κάθε λεπτομέρεια.
Στο νηπιαγωγείο βλέπουμε ένα παιδί που δε μπορεί να κάθεται προσέχοντας τη δασκάλα, που δεν εντάσσεται σε οργανωμένο παιχνίδι εύκολα και που διαταράζει τη ροή της τάξης. Το πρόβλημα εμφανίζεται ακόμα πιο έντονο στο δημοτικό σχολείο, όπου απαιτείται από το παιδί να είναι ήσυχο και συγκεντρωμένο και να γράφει τα μαθήματα στο σπίτι.
Μπορεί μερικές φορές να συγκεντρώνεται πολύ σε κάποιο ενδιαφέρον και να είναι δύσκολο να στραφεί σε κάτι άλλο.
Επιπλέον συμβαίνει συχνά, το παιδί να κινείται αδέξια όπως: χτυπάει σε ανοιχτές πόρτες, πέφτει από δέντρα, σκοντάφτει, είναι θορυβώδες στις κινήσεις του. Μπορεί να δυσκολεύεται στη λεπτή κίνηση: να κάνει άσχημα γράμματα, ή να δυσκολεύεται να ζωγραφίζει.
Τα παιδιά με το σύνδρομο υπερκινητικότητας και διάσπαση προσοχής δυσκολεύονται να κάνουν φίλους. Επειδή  δε σκέφτονται πριν κάνουν κάτι, ορμάνε και ενοχλούν τα άλλα παιδιά, τα οποία, φυσικά, δεν τα θέλουν στην παρέα. Όλες αυτές οι δυσκολίες προκαλούν συναισθηματικό πρόβλημα και χαμηλή αυτό-εκτίμηση στο παιδί, όταν εκείνο δεν υποστηρίζεται από τους γονείς του. Μπλέκεται άθελα του πολλές φορές σε καταστάσεις, το μαλώνουν συχνά και γνωρίζει ότι διαφέρει από τα  άλλα παιδιά. Με προσπάθεια και συνέπεια πολλά προβλήματα ξεπερνιούνται.
Είναι σημαντικό να γίνει αναγνώριση της φύσης των προβλημάτων, για να μπορεί να ξεκινήσει μια σωστή αντιμετώπιση και θεραπεία.

• Θεραπευτικό παιχνίδι με σκοπό την επαφή και τη μάθηση SonRise
• Εθελοντές για οικογένειες με υπερκινητικό παιδί
  
  • Πληροφορίες προς τους φοιτητές
  • Πληροφορίες προς τους γονείς